Mini Mini (hatchback)

Cooper, One of gewoon Mini

In het kentekenregister heet een Mini zelden 'Mini hatchback'. Meestal staat er COOPER, ONE, MINI, COOPER S of JOHN COOPER WORKS. Dezelfde namen komen ook voor bij de Countryman, Clubman, Paceman, Coupé en Roadster; die zijn herkenbaar aan hun eigen typecode of aan een extra woord in de naam.

Van de gewone Mini en de Cabrio staan er ruim 100.000 van na 2001 op Nederlands kenteken. Ongeveer 18.000 zijn van de eerste generatie, 25.000 van de tweede, bijna 53.000 van de derde en 8.000 van de nieuwste. Diesels zijn zeldzaam: in een steekproef van de RDW-brandstofgegevens reed maar 1 tot 2% op diesel. Aan naam of typecode herkenbaar zijn ruim 8.600 Cabrio's en ruim 10.600 vijfdeurs F55's.

De eerste BMW-Mini: charme met lekkages

De Mini van 2001 tot 2006 heeft een 1.6-benzinemotor van Tritec, een samenwerking van BMW en Chrysler. De motor zelf is niet het probleem. Volgens Autoblog gaat de Midlands-handbak van de One en Cooper van vóór de facelift van 2004 nogal eens stuk; revisie kost bij een specialist ongeveer € 1.000. De elektrische pomp van de stuurbekrachtiging kan uitvallen of juist blijven draaien met het contact uit, en de vaste remleidingen roesten.

De APK-gegevens bevestigen dat een Mini van die leeftijd vooral lekt. Bij 42,9% van de auto's uit 2001 tot en met 2006 is overmatige vloeistoflekkage genoteerd, en bij 9,6% een waarschuwingslampje van airbag- of gordelsysteem. De Cooper S met compressor heeft zijn accu achterin en daardoor runflatbanden in plaats van een reservewiel.

Volgens de Duitse Wikipedia lieten betrouwbaarheid en afwerking in het begin te wensen over, maar stond de Mini in 2003 bovenaan in de ADAC-pechstatistiek van de kleine klasse. Autoblog wijst bij de vroegste auto's uit 2001 op lekkage bij de A-stijl, te herkennen aan vochtige vloermatten, die ook elektrische storingen kon veroorzaken.

De Prince-motor en zijn ketting

Eind 2006 kwam de tweede generatie met de Prince-motor, samen met PSA ontwikkeld en ook bekend uit de Peugeot 207 en 308. Zowel de 1.4 en 1.6 zonder turbo als de 1.6 turbo van de Cooper S en JCW hebben een distributieketting die kan rekken. Gebrauchtwagenberater noemt een defecte kettingspanner als oorzaak, verergerd door korte ritten en te late olieverversing. Het eerste signaal is een ratelend of dieselachtig geluid bij een koude start.

Bij de turbomotor komen daar een kwetsbare hogedrukpomp en interne vervuiling door directe inspuiting bij. Bij alle Prince-motoren kan olie lekken bij het oliefilterhuis of de warmtewisselaar. In de APK-gegevens van de Mini's uit 2007 tot en met 2013 staat overmatige vloeistoflekkage bij 19,5%. Een Cooper met volledige onderhoudshistorie is daarom een veiliger koop dan een goedkope Cooper S.

Ook de carrosserie van de R56 heeft vaste zwakke plekken. De chromen greep op de achterklep schuurt de lak weg, waarna roest ontstaat. Verstopte afvoeren onder de voorruit laten water via het interieurfilter in de voetenruimte lopen. En de voetenruimtemodule, die verlichting en ramen aanstuurt, kan uitvallen na een lege accu of starthulp.

Derde generatie: Brits, Nederlands en degelijker

De Mini van 2014 tot 2024 is groter, heeft BMW-motoren en werd behalve in Oxford vanaf juli 2014 ook bij VDL NedCar in Born gebouwd. De One en Cooper hebben een driecilinder van 1.2 of 1.5 liter, de Cooper S en JCW een 2.0-viercilinder. Volgens Autoreview hadden de driecilinders tot april 2015 een te zwak axiaallager van de krukas, dat vooral bij veel stadsverkeer kon slijten; de dealer kan op chassisnummer nagaan of de modificatie is uitgevoerd.

In de ADAC-pechstatistiek scoren de bouwjaren 2016 en 2017 matig, vooral door de startaccu. Vanaf bouwjaar 2019 is het aantal pechgevallen laag. In 2018 verving een automaat met dubbele koppeling de klassieke automaat bij de meeste versies.

Autoblog noemt enkele kleinere punten: een lekkende klepdekselpakking bij de 1.5, met slecht stationair lopen als gevolg, en bij de Cooper S soms een onterechte melding dat de koppeling aan vervanging toe is. Bij de APK had 54% van de Mini's uit 2014 tot en met 2019 ooit minstens één gebrek, vooral aan banden, bandenspanning en koplampafstelling.

Mini Electric: stadsauto met een accuactie

De Cooper SE van 2020 tot 2024 gebruikt de aandrijving van de BMW i3 en een vloeistofgekoelde accu van CATL met 32,6 kWh bruto en 28,9 kWh netto. Snelladen gaat met maximaal 49 kW, thuis met 11 kW. Mini geeft 8 jaar of 160.000 km garantie op de accu. In 2023 volgde een Cabrio-versie van 999 stuks.

Vrijwel alle ruim 8.000 Nederlandse Cooper SE's vallen onder terugroepactie MGP240276: in de hoogvoltaccu kunnen storingen ontstaan, en de dealer programmeert de regeleenheden opnieuw. In onze steekproef stond de actie bij 8,7% nog open. Bij de Duitse TÜV deed de Cooper SE het goed, met 3,5% ernstige gebreken bij auto's van twee tot drie jaar.

De nieuwe Cooper uit China en Oxford

Sinds 2024 bestaat de Mini in twee heel verschillende vormen. De elektrische Cooper E en SE (J01) worden gebouwd door Spotlight Automotive, een samenwerking van BMW en Great Wall, in China. Ze hebben een accu van ongeveer 40 of 54 kWh en een WLTP-bereik van 305 of 402 km. De Cooper C en Cooper S met benzinemotor zijn een grondig vernieuwde F56 uit Oxford, met een 1.5 of 2.0 en een dubbelekoppelingsbak.

Voor beide is het te vroeg voor kwalen. Er loopt wel een software-actie voor het remsysteem, dat bij een storing geen foutmelding gaf.